دانشگاه بین المللی چابهار آمایش و توسعه نواحی ساحلی و مرزی 3116-0549 1 1 2025 04 21 Measuring and ranking the tourism capacity of rural areas with the Spatial planning approach: A case study of villages in the sample tourism areas of Kamfirouz district, Marvdasht city سنجش و رتبه‌بندی ظرفیت گردشگری مناطق روستایی با رویکرد آمایش سرزمین مطالعه موردی: روستاهای مناطق نمونه گردشگری بخش کامفیروز شهرستان مرودشت 78 96 716214 10.22034/jpd.2024.2031002.1058 FA امیرآریا اله یاری گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0009-0006-7694-0068 لیلا نظری گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران Journal Article 2024 12 13 <span>Spatial planning a scientific matter with a spatial and regional approach in understanding the capabilities of development with regard to spatial capabilities. One of the spatial capabilities under investigation is the tourism capability of each region and it uses it as a strategy to respond to economic problems. Therefore, the purpose of the current research is to measure and rank the tourism capacity of rural areas with the land improvement approach (case study: villages in the sample tourism areas of Kamfirouz district of Marvdasht city). This research is of an applied type and the method of doing it is descriptive, analytical and survey, and for this purpose, two library and field methods were used to achieve the goals of the research. The statistical population of this research is 142 people who were selected as a sample size and were studied and evaluated in the form of a questionnaire. Data analysis has also been done using SAW multi-criteria decision making method. The results of this research showed that despite the abundance of tourist attractions, the villages in question do not have a good condition in infrastructure-service and policy-institutional criteria. In this ranking, the villages of Mahjan Abad, Mengan, Khajaei, Abbad, Shul Bozorg and Bimur had a better condition than other villages in all indicators and were ranked first to sixth. It seems that the studied villages need more attention from the relevant officials and workers in terms of welfare and infrastructure services.</span> <span dir="RTL" lang="FA">آمایش سرزمین، یک امر علمی با رویکردی فضایی و منطقه‌ای در شناخت توانمندی‌های توسعه با توجه به قابلیت‌های مکانی می‌باشد. یکی از قابلیت‌های فضایی موردبررسی آن، قابلیت گردشگری هر منطقه است و از آن به‌عنوان راهبردی در جهت پاسخ به مشکلات اقتصادی استفاده می‌کند. لذا هدف پژوهش حاضر سنجش و رتبه‌بندی ظرفیت گردشگری مناطق روستایی با رویکرد آمایش سرزمین (مطالعه موردی: روستاهای مناطق نمونه گردشگری بخش کامفیروز شهرستان مرودشت) می‌باشد. این تحقیق از نوع کاربردی و روش انجام آن توصیفی تحلیلی و پیمایشی بوده و بدین منظور برای دستیابی به اهداف پژوهش از دو روش کتابخانه‌ای و میدانی استفاده گردیده است. جامعه آماری این پژوهش 142 نفر که به‌عنوان حجم نمونه و به‌صورت هدفمند انتخاب‌شده و در قالب پرسش‌نامه مورد مطالعه و سنجش قرار گرفتند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نیز با استفاده از روش تصمیم‌گیری چند معیاره </span><span>SAW</span><span dir="RTL"> </span><span dir="RTL" lang="FA">انجام‌شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که علی‌رغم فراوانی جاذبه‌های گردشگری روستاهای موردنظر در معیارهای زیرساختی- خدماتی و سیاست‌گذاری </span><span dir="RTL" lang="FA">–</span><span dir="RTL" lang="FA">نهادی وضعیت مناسبی ندارند. در این رتبه‌بندی روستاهای مهجن‌آباد، منگان، خواجه‌ای، آب‌باد، بیمور، شول بزرگ در تمامی شاخص‌ها وضعیت مناسب‌تری به نسبت روستاهای دیگر داشتند و در رتبه‌های اول تا ششم قرار گرفتند. به نظر می‌رسد روستاهای مورد مطالعه نیازمند توجه بیشتر مسئولین و دست‌اندرکاران مربوطه به لحاظ خدمات رفاهی و زیرساختی می‌باشند.</span> https://mag.iuc.ac.ir/article_716214_6ff60b8c933261735fb6cda9041b4ff6.pdf